Menu

Pyesin zogjtë e Malit, Zot çka i ndodhi profesorit! - Fran Buzhala

User Rating:  / 3
PoorBest 
Ukshin Hoti
Pyesin zogjtë e Malit, Zot çka i ndodhi profesorit!

Ndihem sikur zë me zhurmë pëshpërimash në pyje flasin për kohët e vjetra,Fran Buzhala
Në kryeqytet tona po tingëllon si zhurma e ëmbël e tenderëve?
Kam dëgjuar se atje te pallatet ende, mes tyre diçka tingëllon me zë të lartë ?
Ata janë hipokritet në pallatin e postkomunistëve, tani me shumë kostume!

Duan të peshkojnë dhe gjuetia e tyre të jetë si në ditët e vjetra të regjimeve?
Cili është besnik në zemër dhe shpirt, që e do vendin si idealistët...?
Ukshin Hoti shkroi: Në një mur të bardhë Letrat e zjarrit shkroi dhe u zhduk?
Pyesin zogjtë e Malit Zot çka i ndodhi profesorit!

Dhe madje ai hyri edhe me thellë për ne, shtëpia mbeti pa tingullin më të mirë!
Flakët tregojnë shenjat në murin nga shërbëtorët e xhelatëve nëpër qeli,
Sekreti i shtypësve ishte në zinxhirin me zhurmë të politikanëve...
Politika: Zoti unë jam, ju shpall një përbuzje të përjetshëm brenda shtëpisë suaj!

Të vdekurat e të qeshurit të politikës vdesin në të njëjtën kohë në sallën e përkujtimeve,
Në të bardhë muret, kjo është e gjitha se doli, si një krijesë e lig e mallkuar të ketë gisht?
Shpirti i Ukshinit ulur aty i ndezur me shikimin drejt, askush nuk e kuptoi?
Mesnata tërhoqi afër dritën e tij një gotë të zbrazur kërkonte verë të kuqe nga krusha e tij,
Te vij në lidhjen e Prizrenit të festoi 100 vjetorin e pavarësisë me shpatën e Kastriotit!

Pa, këtë dritë që na mungon!
A do të rriteni gjatë natës në gjumë ju krahët, më shpejt se ndriçon dielli,
Edhe mbi kodër dhe agoni shqetësuar për përmalluar, bota nuk mund të ju ofrojë,
Se ajo që ju jeni duke kërkuar është e nxehtë; sepse në botë nuk ka paqe ka vetëm;
Grindje dhe mjerim dhe frikë, është gjithnjë në ndryshim qëllimi aspiratat e tyre...

Çka do të thotë në këto momente kjo dritë!
Sekreti im është se; Zemra ime qan në dhimbje, unë nuk mund t'ju them:
Se çfarë më pengon mua, sepse mendja ime është duke luajtur i çmendur?
Çfarë bëni sot mund të pushoni, prisni lojën së nesërmes e erërave...

Një flutur fluturoi lirshëm nëpër luginën e vetmisë e ka kaluar kodrat e përmalluar,
Dhe kurrë nuk është parë përsëri...
Një lule në mesin e mijëra lule, po na mungon, por ajo ishte e vetmuar,
Ishte vetëm pas diellit deri sa një ditë një trëndafil i bukur shkoi pranë saj,
Ata folën, qeshën shumë, duke kuptuar dhe dashur njëri-tjetrin!

Sepse askush nuk dëshiron të ndajnë të vetmuar me mua?
Është vetëm ndjenja e vetmisë!
Unë po të shoh se si të unë shkojë në lidhje me lot gjithnjë e më shumë,
Si sytë e mi janë gjithmonë të trishtuar, buzëqeshja ime jashtë fytyrës sime zhduket?
Është shkruar vetëm në mënyrë të rrimë duarkryq, ai vetëm në një vrimë te përjetësisë!

Ketë poezi e kam shkruajtur lidhur me daten e të zhdukurve...pra ja kushtova Ukshin Hotit!
Fran Buzhala: Gusht 2012 Esslingen-Shtutgart


Komento artikullin!


Security code
Fresko kodin e sigurisë!

Autor të ndryshëm